Rozdział 5 cz.2

Notkę dedykuję Oli, która zmotywowała mnie do napisania i wstawienia poniższego rozdziału. Szczególne podziękowania dla Cateline, która SMS-owo mnie wspierała.  Postać Daisy dedykuję Cateline J. Oczywiście nie mogłabym zapomnieć o Andzik-u i Amis.Dis, którym dziękuję za komentowanie.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3 godziny później.

-Mam dość oglądania filmów.

-Ja też.

-Mamo opowiedziałabyś coś jeszcze?

-Ostatnio obiecałam Ci, że opowiem o cioci Pansy.

-Wiesz może co słychać u Daisy?

-Jest asystentką Ministra Magii a w wolnych chwilach prawnikiem.

-Cieszę się, że chociaż jej się udało.

-Kotku przecież masz dopiero 34 lata, a jesteś już ordynatorem oddziału neurologicznego w Mungu, więc mogę śmiało powiedzieć, że Tobie też się udało.

-Mamo źle mnie zrozumiałaś. Jestem szczęśliwa z tego kim jestem. Chodziło mi o to, że jak byłyśmy małe planowałyśmy, iż ja będę Ministrem Magii a ona moim zastępco/asystentką.

-Nic mi nie wspominałaś.

-Nie było okazji. Zresztą wiem, że Ciebie Ministerstwo nie interesuje.

-Zdecydowanie zainteresowanie Ministerstwem odziedziczyłaś po tacie, który zresztą tam pracował.

-Jako?

-Dyrektor departamentu do zbierania informacji o zachowaniach Mugoli.

-Czasami żartował, że jako jedyny nadaje się na to stanowisko, bo ma w domu żywy okaz- wtrąciła Ginny. Oberwała za to od Hermiony poduszką.

-Wróćmy do Pansy. Poznałam ją zaraz po tym jak wsiadłam do pociągu. Usiadłyśmy razem w przedziale. Zaczęłyśmy rozmawiać .

-Ładna pogoda.

-Zgadzam się z Tobą.

-Do jakiego domu chciałabyś trafić?-zapytałam.

-Do Slitherin’u. Ja i mój tatuś jesteśmy wężoustni.

-Co to znaczy?

-Rozmawiamy z wężami.

-Możesz powtórzyć?

-Rozmawiamy z wężami.

-Też tak chcę!!!-odpowiedziałam.

-Mój ojciec nazywa się Lord Voldemort. Jest szurnięty, marzy o władzy, ale poza tym jest całkiem fajnym ojcem.  A Twój ?

-Nazywa się Daniel Granger i jest projektantem.

-Jesteś córką tego sławnego projektanta?

-Nom.

-Jejjjjjjjjjjjjjj

Tak właśnie wyglądała nasz pierwsza rozmowa. W czasie ceremonii zostałyśmy przydzielone do Gryfindor’u. Rano byłyśmy na lekcjach. Popołudniu odrabiałyśmy lekcje i uczyłyśmy się. Wieczorami obgadywałyśmy chłopaków. Nocami szalałyśmy na imprezach. Kiedy spałyśmy? To dobre pytanie. Przeważnie na lekcjach Snape- nic nam nie robił, bo Pansy poprosiła  „tatusia”. Czasami na przerwach. Miałyśmy jedenaście lat i piłyśmy minimum 2 kawy dziennie.

-Mi pierwszą kawę pozwoliłaś wypić, jak miałam 13 lat.

-Bo nie chciałam, żebyś za szybko dorosła.  Wracając- tak wyglądało moje życie szkolne przez kilka lat później przeniosłyśmy się z Pansy do Slitherin’u i dołączyła do nas Ginny.  Jednak w szóstej klasie sprawy zaczęły się komplikować. Zakochałyśmy się w jednym chłopaku- domyślasz się skarbie kto to był.

-Tata.

-Dramiono Twoja mama zaliczyła kilka związków zanim Twój tata skradł jej serce.-odpowiedziała Ginny.

-Więc kto to był.

-Blaise Zabini.- Hermiona i Ginny powiedziały to w jednym momencie.

-Wujek Blaise?!

-Jak pewnie się domyślasz to starcie wygrała Ginny.

-Ciesz się-wtrąciła Ginny- uratowałam Cię. Nie wiem czy wytrzymałabyś z tym idiotą.

-Ty z nim wytrzymujesz-zauważyła Dramiona.

-Bo go kocham.

-AAAA- powiedziały panny Granger.

-Miłość jest w stanie wytrzymać wszystko- dodała Miona.

-Mamo powiesz coś o swoich partnerach?

-Myślę, że lepiej będzie jeśli najpierw skończymy wątek z Pansy. Co Ty na to kochanie?

-Ok.

-Później ojciec Pansy zabronił się jej z nami zadawać.  Rzucał na nią różne zaklęcia i ona wykonywała to co chciał. Później, tzn. po wojnie(dopisek autorki: w mojej historii wojna odbyła się w szóstej klasie), Pansy musiała odsiedzieć to w Azkabanie- miała trzy wyroki po tydzień, odsiadywane w różnym czasie. Mogło być gorzej. Jak już „odsiedziała”. Pogodziłyśmy się i znów stworzyłyśmy św. Trójcę, o naszych dokonaniach opowiem Ci następnym razem. Jednak spokój nie trwał długo. Po miesiącu ja i Pansy zakochałyśmy się w jednym chłopaku- Draco Malfoy-u.  Draco wybrał Pansy. Byli razem kilka miesięcy. Jednak kiedy Draco dowiedział się, że Pansy jest w ciąży zerwał z nią. Dziewczyna się załamała i zniknęła. (dopisek autorki :Dla tego w top 10 zdjęciach, które Hermiona wybrała nie ma Pansy-były robione w czasie, kiedy nie wiadomo było , gdzie jest.)  

-Mamo czekaj. Czy Ty właśnie powiedziałaś, że Pansy zaszła w ciążę, kiedy była w związku z moim tatą?

-Tak kochanie.

-Czy Daisy jest moją siostrą?

-Tak. Zanim zaczniesz zadawać pytania, pozwól mi dokończyć.  Miesiąc po zniknięciu Pansy ja i Draco zaczęliśmy się do siebie zbliżać. Bałam się, że skończę jak moja przyjaciółka, ale jego błękitne oczy działały jak magnez. W końcu zostaliśmy parą. Wracając do Pansy. Spotkałam ją po wielu latach- na pogrzebie Smoka. Zaczęłyśmy rozmawiać i ustaliłyśmy, że Ty i Daisy będziecie miały ze sobą kontakt, ale nie powiemy Wam, że jesteście siostrami, żebyście nie zadawały niewygodnych pytań i nie miały problemów w szkole. Ustaliłyśmy też, iż każda z nas sama powie swojej córce, jak uzna, że to już czas.  

-Czy Daisy już wie?

-Nie wiem, ale skontaktuję się z Pansy i Ci powiem, ok?

-Dobrze.

-Nie jesteś na mnie zła?

-Jeszcze do końca to do mnie nie dotarło.  Ja się już teleportuję do domu pa.

-Jesteś pewna, że chcesz być sama. (narzeczony i córka Dramiony pojechali do rodziców John’a)

-Tak, chcę to przemyśleć.

-Dobranoc kochanie. Jakby co do drzwi są zawsze otwarte.

-Dzięki. Pa ciociu.

-Pa skarbie-pożegnała się Ginny.

-Zostałyśmy same.- powiedziała Ginny.

-Ja się już chyba położę.

-Coś nam nie wyszedł ten babski wieczór.

-To moja wina. Mogłam poczekać.

-Przestań. Co powiesz na szklankę Ognistej przed snem.

Skończyło się na butelkach w ilości hurtowej. Hermiona wypłakiwała tęsknotę i ból, a Ginny słuchała Miony.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
-Doktorze czy ona się z tego wybudzi?